ここの人わ、あまり好きでわありません。[1]

Gepubliceerd op 25 augustus 2007 in Zwerfblog en Japan door Manfred.

Nadat we het ontbijt met enige tijd hadden gemist, begonnen we de dag met ons traditioneel thee ritueel (zoals we dag nog iedere ochtend hadden gedaan). Ondanks het zorgvuldig uitgedachte plan van Maurits bleek Maaike een aantal zeer belangrijke en goede veranderingen te hebben aangebracht.

De reis begon in Aikihabara, het district van Japan dat bekend staat om zijn vele electronica en otaku (geek) artikelen. Na enige winkeltjes bezocht te hebben haalden we ontbijt en een aantal lekkere fruitshakes op het metrostation. Daarna was het tijd voor souvenirballen uit de automaat (je merkt het wel als je ze krijgt (:).

In een nabijgelegen tempel kwamen we erachter was 32 graden in de zon in Tokyo betekent, daarom zochten we een parkje met schaduw waar de niet-souvenirballen onderzocht werden, waar een oude vrouw de straatkatten aan het voeren was en wij onze lunch nuttigden.

De reishelden houden hun handen voor hun ogen tegen de flits

Daarna vervolgden we onze reis door Tokyo naar Shinjuku met een mooie omweg met de trein. Tammo protesteerde dat een trein geel moest zijn voordat het een trein genoemd mocht worden, Maurits beweerde dat de bestuurder hoger moest zitten dan de passagiers. Het was een soort sneltrein werd besloten.

Bij Odakyu, een van de grotere Bijenkorfen van Shinjuku werden eetstokjes en kimonos gekocht. In ‘Electric Street’, de Aikihabara van Shinjuku bleken de computerspelletjes een stuk goedkoper te zijn alsmede de nieuwe Final Fantasy XII voor de Nintendo DS en een Ikkitousen spel voor de Playstation werden aangeschaft.

Rusten bij het water in het park

Om de hoek beklommen we met een lift één van de 200+ meter gebouwen, vanaf de 45ste verdieping zagen we een leuk park en gingen snel naar beneden om die te bezoeken. Daar troffen we een fontein aan met een gekke dakloze die een mooie krekel en libelle uit het water viste voor Maurits. Maurits had niet zo veel zin in insecten dus sloeg het aanbod vriendelijk af. We besloten verder het park te ontdekken en vonden een kleine vijver met schildpadden die niet zo graag op de foto wilden.

Toen gingen gingen we homo’s kijken in het gay district van Shinjuku, helaas waren we vooraf niet geïnformeerd dat deze personen daar waren. Na een tijdje het plastic eten bekeken te hebben besloten we een ‘Italiaans Restaurant’ binnen te gaan. Binnen probeerde een gezin met stokjes een pizza naar binnen te werken. Gelukkig konden zij net zo hard om ons lachen als wij om hen.

Terug in het hotel zocht Maaike op dat we in het homo kwartier hadden gegeten, wat direct de mannen die op Faan leken verklaarde. Het waren geen proppers dus… Er werd gedoucht en Maaike had al lang haar haren droog [4] voordat dwergboy zijn gezicht van haren had ontdaan.

Buiten bleek geen enkele taxi ons mee te willen nemen, om onduidelijke redenen [2]. De metro reed niet meer dus uitgaan was van de baan. Na een korte stop bij de FamilyMart hadden we genoeg Saké en paraplu’s om een feestje te bouwen op onze hotelkamer. Rijstballen, cashewnoten en garnalenkoekjes maakten het geheel af. Het Japanse zinnenboek was een bron voor een hele reeks nieuwe verwensingen in het Japans waar ze eerder alleen baka [3] kenden.

Zo werd het toch nog vroeg ochtend en zal waarschijnlijk weer het ontbijt niet gehaald worden.

Update: We hebben het ontbijt wel gehaald omdat we pas daarna naar bed gingen.

膣炎しますよ

Collage van de tweede dag

  • [1] Ik vind de mensen hier niet zo heel erg leuk…
  • [2] Hopelijk later hier meer over
  • [3] Idioot
  • [4] Met de stofzuiger