dwerg

Na een heerlijk Japans visontbijt en het vertrek van Mammaloe-chan’s bezieling met haar, verzandde het verblijf in Hakone in een slackwedstrijd. Op de tatami matten liggen werd afgewisseld met in bad zitten en daarna zette de lamlendigheid pas goed in, op de voet gevolgd door verveling. Besloten werd het lig en leesfeest in ieder geval maar te verplaatsen naar het riviertje dat door Hakone loopt, om zo goedbedoelde bemoeienis van het hotel personeel te ontlopen. Een kleine opleving toen ondergetekende eindelijk houten sandalen vond, spoelde al snel weg in het geruis van het riviertje. Zou het dan toch kunnen dat onze helden het verdwijnen van Mammaloe niet te boven komen? Of zouden het oncomfortabele zitoppervlak en een roedel grappige Japanse oudjes uitkomst brengen?

Aangekomen in Odawara, ook wel bekend als parapluutje, boterkaas en eieren en douche met lampion [1] vonden wij al snel het kasteel, oftewel druk kruispunt [2]. Het was een meer dan levensgrote betonnen replica van iets wat vroeger relax was. Binnen kon je voor een klein bedrag kijken naar oude rommel en genieten van een luchtvochtigheidsgraad die nog hoger was dan buiten. Maar buiten liet zich niet zomaar kisten door een stom kasteel en zette de sluizen vol open. Een regenbui die in Nederland binnen vijftien minuten je tot je onderbroek nat regent, maar dan tenminste de ironie weet op te brengen om twintig minuten te duren, kan in Odawa blijkbaar gerust vier uur je plannen beïnvloeden. In ons geval leidde het er toe dat we een uurtje de toevlucht zochten in een spelletjescomplex, waarna de freshness-burger ons voor het eerst een maaltijd voorschotelde die niet smaakte naar sojasaus en visbouillon.

• [1] 小田原
• [2] 城