dwerg

Des ochtends bleken we nog wakker genoeg voor een ontbijt en in kimono gewikkeld hadden we vrij snel de ontbijtruimte gevonden. Aldaar bleek het vrij lastig om een broodje worst met stokjes te eten en de waterkoker met zes knopjes te activeren. Misschien kwam dat door de saké roes.

Na een uur of vier geslapen te hebben wilden we niet te veel tijd besteden aan het ontnuchteren, dus we trokken naar Harajuku waar het Super Genki Omotesando Harajuku Yokosai festival plaatsvond. Maaike en Maurits omschreven het als “Super Genki Genki”. Het was ook leuk, zelfs Tammo was onder de indruk [1].

Yoyogi Park zorgde voor rustbankjes en ingepakte bomen, daarna kwamen we erachter dat het festival ook op andere plaatsen van het district aan de gang was. Tammo weet niet helemaal zeker of hij misschien niet nog meer onder de indruk was van de f estival parade dan van zijn ijsje. Maaike ontmoette een vrolijk blauw en klein vriendje.

Na een tijdje lopen kwamen we in de straten van Shibuya, bekend om haar relatief dure warenhuizen en eetcafétjes waar buitenlanders niet welkom zijn omdat alle tafels “gereserveerd” zijn. Daarom moesten we ons tevreden stellen met het oversteken van drukke kruispunten (the bustiest crossing of the world) en het terugreizen naar Ueno.

In Ueno vonden we naar een tijdje zoeken het beste saké restaurant van de wereld, waar we niet alleen binnen mochten, maar ook nog stokjes met kip en varken mochten eten. Rond middernacht ging de kroeg dicht en gingen we weer terug naar de hotel.

Onderweg stopten we voor een Seven11 waar een Engels sprekende man ons gelukkig uitlegde dat we de verkeerde kant op aan het lopen waren. In het hotel werd de dag besproken en plannen voor de dag erna gemaakt.

[1] Hij was meer onder de indruk van zijn ijsje.