Laise the loof

Om het touristische Nikkō met het weekend te mijden, gingen we op zoek naar het beste wat onze logeerplek Utsonomiya te bieden had. Na te bevestigen dat de tempel, het park en de reconstructie van het kasteel inderdaad daar niet bij hoorden, bleek dit wederom het nachtleven te zijn. Een curry restaurant zorgde voor voldoende vitaminen en dat de kleine salades niet volledig vulden was een zegen toen we alleen wat sake wilden drinken in het meest etnische barretje van de stad. Daar probeerde de uitbater namelijk uit te vinden wat bejitarian(1) betekent door ons verschillende soorten maki(2) voor te schotelen. Vissen, garnalen, krabben, haringen en octopussen bleken niet ok te zijn, maar komkommer, mierikswortel en wasabi wel. De stamgasten vermaakten zich ook uitstekend om onze vreemde gewoontes en leerden ons een afscheidsdansje met veel geklap in ruil.

Onze eigen stamkroeg Yamanoi was gelukkig aan de overkant van de straat. Daar dronken we wat whiskies en cocktails en beloofden morgen terug te komen voor we naar onze stamclub birdland verhuisden. Dit keer was het niet soulnight maar gewoon hiphop en de vijf negers van de stad waren allemaal aanwezig met een grote entourage van yiggers(4). Blij dat we een keer niet de slechtste dansers waren, raisden we the roof(5) en maakten veel vluchtige vrienden.

- [1] Vegetariër
- [2] Sushi gerold in nori(3)
- [3] zeewier bladen
- [4] Japanse hiphoppers
- [5] Je handen in de lucht gooien alsof het je niet kan schelen