dwerg

Nadat de automatische telefoonwekservice die ons uit ons bed getingeld had kwamen we eindelijk gedeeltelijk tot leven. Vandaag moest er een kilometer of 40 gereden worden maar eigenlijk had niemand er echt zin in. Na een korte stop bij de Eleven, de plaatselijke supermarkt annex avondwinkel voor ontbijt gingen we op zoek naar onze auto. De auto was snel gevonden en de reis naar Nikko werd ingezet.

In Nikko bleek het een gaijin [2] paradijs en moest je voor elk klein tempeltje geld neerleggen. Na het kopen van een ‘alle tempels dagkaart’ liepen we de tempeltjes af in een sneltreinrecord. De commercialisatie van het eens authentieke dorp lag ons allemaal zwaar op de maag en ondanks het herhaaldelijk proberen kon niemand onder de indruk raken van de architectuur of het kleurgebruik binnen het tempelcomplex. De natuur waarin de gebouwen waren opgeslokt was des te interessanter.

Na het kopen van souvenirs voor het thuisfront ging de reis hotelwaards en we waren vrij ruim voor het avondeten weer terug. Maurits en Mo vielen in slaap op voorbereiding voor een avond gevuld met Jazz met een grote J. De eerste Jazzclub bleek reserveringen nodig te vinden en de tweede was vol. De kaart die ons alle jazzplaatsen van de stad zou aanwijzen was daarmee zo ongever uitgeput en we liepen de eerste de beste kroeg binnen met een groot ‘happy hour’ bord, genaamd ‘Birdland’.

Dit bord bleek een hele zee aan niet-Japanners aan te trekken en na een tijdje waren niet meer de enigen. De bediening was erg aardig en de persoon die zich als eigenaar voor deed bood ons na enkele biertjes nog een mooi bakje groenten aan.

Na het bezoek van Birdland gingen we nog snel even langs onze vriend YAMANOI alwaar we een stel dronken en jeugdige jongens en een gezinnetje aantroffen. Het dronken stel legde ons uit dat we eens specifieke lekkernij moesten nuttigen in een restaurant dat op een vleesbal leek. Maurits was verkocht, Mo en ik weten het nog niet zo net niet.

De moeder in Yamanoi startte net na sluitingstijd een kort gesprek dat uitliep tot 04:00 waarin ze alle details wilde weten van het leven in Japan door baka gaijin [3]. Toen we het idee kregen dat ze beter Engels sprak dan haar twee dochters die op magische wijze 27 waren geworden besloten we niet mee te gaan in het ingewikkelde plan waarbij wij haar dochters trouwden en een leuke avond zouden hebben. Morgen misschien weer meer.

• [1] Nikko is op de tweede plaats
• [2] Buitenlander
• [3] Gekke buitenlander