dwerg

“Nee, zo werkt het dus niet”, stelde ik. “Wat niet?”, zegt ze. “Tijd niet.”

“Je kan tijd op verschillende manieren kwantificeren”, begin ik uit te leggen. “Sommige mensen denken dat tijd een absolute dimensie is, zoals bijvoorbeeld afstand. Die mensen vinden dat tijd gebeurtenissen dan ook absoluut ordent. Anderen vinden dat tijd gevormd wordt door het menselijk intellect die gebeurtenissen probeert te ordenen.”

“Maar wat bedoel je dan met houdbare esthetiek?” vraagt ze. “Gezien vanuit het gezichtspunt van de mensheid is het irrelevant of er een werkelijkheid is en hoe deze precies in elkaar steekt,” ga ik ongestoord verder. “We kunnen uiteindelijk alleen met zekerheid zeggen hoe we het zelf ervaren. Het lijkt erop dat de mensheid erin geslaagd is een redelijk gevoel te krijgen voor hoeveel tijd gebeurtenissen innemen. Afwassen kost een half uur en dat is op zijn beurt 1/48 van een zonnecyclus. Sommige attributen van een gebeurtenis kunnen ervoor zorgen dat deze langer lijkt te duren.”

“En wat heeft dat met mijn kont te maken?” wil ze weten. “Mensen hebben een bepaalde tijd nodig om een object te bekijken. Deze tijd wordt langer als er veel details zijn, zoals bijvoorbeeld bij een groot wandkleed. Maar ook als een detail veel moeite kost om te ontcijferen, zoals bijvoorbeeld bij paarlemoer”, besluit ik het verhaal. “God, ik dacht dat je zei dat we alleen iets gingen drinken”, zucht ze.