Deel 1 - Over het reizen
Op een achterlijk warme Oktoberdag, de dertiende om precies te zijn begint dit verhaal. Het is een verhaal met een staartje, en ook zonder staarten. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Rombout, de vader van Martijn, rijdt ons richting Arjan. Daarna rijden we verder naar Schiphol. Zonder al te veel moeite checken we onze baggage in en lopen naar de vertrekhal. Ondanks de huiden (Martijn’s wandelschoenen) en de diverse hormonen die we mee slepen komen we zonder problemen langs de douane.
In het vliegtuig constateren we dat er bij de KLM niet veel veranderd is. De stewardessen zijn sinds de jaren ’70 hetzelfde gebleven, letterlijk, het bestek is nog steeds van metaal en mensen weten nog steeds niet wat vegetarisch eten is. Tijdens de vlucht blijven we wakker omdat het nog geen nacht is. Buiten wordt het heel snel nacht en weer dag. Nadat Hippie succesvol de namen van de secretaresses verpleegsters serveersters stewardessen genoteerd heeft landen we in Shanghai, de Volksrepubliek van China.
“De Chinese faalt met de interne telefoon, maar ze heeft wel op mijn teen gestaan. Ik denk dat ze me leuk vindt.” – Arjan
Op Shanghai moeten we overstappen naar Auckland, Nieuw Zeeland. Jammergenoeg moeten we daar voor drie minuten in een bus zitten naar een andere terminal (blijkt later). Kaartje invullen, douane, problemen met e-ticket nummers vinden, een doolhof aan trappen en deuren verder zijn we in een hal. Hier blijkt dat we onze baggage zelf moeten doorchecken in plaats van dat ze automatisch naar het volgende vliegtuig gaan. Gelukkig kwamen we daar achter, anders hadden we nu geen koffers gehad. Twee-en-een-half uur, nog meer trappen en een bus later komen we dan eindelijk in de vertrekhal.
Air New Zealand blijkt veel gezelligere stewardessen te hebben, persoonlijke video in de 777 en grappig eten. Martijn en Arjan proberen Indiana Jones synchroon te kijken door steeds tegelijk de film te starten en te pauzeren. We proberen allemaal een beetje te slapen en rond zes uur in de ochtend locale tijd zetten we de daling in.